On Wolkenduik De ochtendzon prikt On Wolkenduik de mist, en ik stap op de fiets naar het kleine dorpje Wolkenduik. De straatjes zijn stenen, met bloemkisten vol rozen en lavendel die zacht geurden. Voor de kerk staat een oude man met een hond, die me groet met een glimlach. “Goedemorgen, meid! De wolken liggen vandaag laag—kijk, ze raken bijna de daken!” Ik kijk omhoog: witte wolken hangen zo dichtbij, alsof je ze met de hand kunt raken. Ze wrapen zich om de kerktoren en de eikenbomen aan de rand van het dorp. In het café aan de hoek zitten ouders met kinderen, die pannenkoeken met stroop eten. Een jongen rent voorbij, zijn jas fladderend in de wind, en hij roept: “De wolken zijn mijn vrienden!” Later wandel ik naar het meer aan de buitenkant van Wolkenduik. De wateroppervlakte is zo stil dat de wolken er spiegelbeeldig in liggen. Een eend zwemt door het “wolkmeer”, en het lijkt alsof hij door de lucht vliegt. Ik zit op een bank en kijk. Hier voel ik me klein, maar ook veilig—alsof de wolken een zachte deken over het dorp leggen. Wolkenduik is niet een plek met grote attracties. Het is een plek waar de tijd langzaam gaat, waar de wolken dichterbij zijn dan elders, en waar iedereen elkaar kent. Avond komt, en de zon verandert in rood en oranje. De wolken worden roze, en het dorp glinstert. Ik ga naar huis, met de geur van bloemen en de herinnering van de eend in het wolkmeer. Morgen kom ik weer. Want Wolkenduik is niet zomaar een dorp—it’s a place where the sky hugs the earth. (Wait, no—last sentence was English. Correcting: Want Wolkenduik is niet zomaar een dorp, het is een plek waar de lucht de aarde omarmt.) Nee, beter: Want Wolkenduik is niet zomaar een dorp. Het is een plek waar de wolken dichterbij zijn, waar de stilte zoet is, en waar je kunt voelen dat de wereld een beetje magisch is. Avond valt, en de kerktoren lichtert aan. Ik wave naar de oude man met de hond, die nog On 2.0 Volledig Zwart buiten staat. “Tot morgen!” hij roept. En ik weet: morgen komt de zon weer, en de wolken zullen weer laag hangen. En ik zal weer hier zijn, om te genieten van Wolkenduik—mijn kleine stukje hemel op aarde.